Yıllardır ayakta kalan ve gelişimini sürekli sürdüren bir meslek ama meslek değil.Herkesin ihtiyaç duyduğu olmazsa olmaz dediği fakat konusu geldiğinde Çanakkale’deki şehirlerin sayısı misali göz ardı ettiği bir unsur.Yüzbinlerce çalışanı olan fakat meslek olarak görmediğimiz perakedecilik birçok çalışan ve meslek aşığı da yetiştirmiştir.

Bizler genel de Avrupa’dan alırız ya çoğu şeylerimizi işte perakendeciliğin bir meslek olduğunu ve artık üniversitelerin de olması gerektiğini sanırım Avrupa’dan alacağız.

Türk perakendeciliğinin gelişim seyrine bakıldığında patronundan çalışanına, üreticisinden tedarikçisine kadar herkes özveriyle çalışmışlardır. Hala dünyadaki bu gelişim ve değişime ayak uydurmak için de çabalamaktadırlar. Bu unsurların hepsi dosya konusutez konusu olabilir ama bizler bu yazı da insan kaynakları ve perakendecilik meslek dalına değinmek istiyoruz.

Başlangıçta tüm mesleklerde olduğu gibi perakendeciliği de meslek olarak görmek zor ama,derler ya atalar artık zamanı geldi.

Gerek çalışanların fazlalığı gerekse herşeyin bir sistem içinde yapılması,gerekse de gün geçtikçe gelişmesi bunu doğrulayan sebeplerdir.Hangi perakendeciye dokunsanız en önemli sorununuz nedir diye ilk cevap “nitelikle personelin olmaması” diye yanıt veriyor.

Şunu da unutmamak gerekir ki her meslekte vardır mutlaka ama sanırım en önemli nokta işin sevilmesi sanırım.

Yıllar önce bir arkadaşım ben perakende sektöründe çalıştım için kendisinin de girmek istediğini belirtmişti.Eşi öğretmen ve bir tane de kızı vardı ilkokula giden.Ben de kendisine öncelikle eşinden ve kızında izin almasını belirtmiştim.İlk intibası şaşkınlık oldu neden diye sorduğunda;

• Tatilinin az olması
• Özveri istenen meslek olması
• Mesai saatlerinin esnek olması
• Henüz daha üniversitelerde lisans programının olmaması

Söylemiştim. O zaman eşinin Pazar izinli olması arkadaşımın Pazar çalışması gerektiğini belirttiğimde biraz düşünde ve eşiyle konuşarak perakendecilik mesleğine girdi.Şimdi beraber olduğumuzda ilk söylediği söz “iyi ki girdim bu mesleğe” yanıtı oluyor.

Yukarıda saydığım maddeler hangi meslekte yok ki. Günümüze ayat uydurmak ve geleceğe güvenle bakacak her meslekte mevcut.Yine yıllardır gündemde olan perakende yasasının maddelerinden bir tanesi Pazar günü marketlerin tatil edilmesidir.Bu kadar büyük bir sektörün mutlaka bir yasası olacak elbet ama bizler federasyon olarak takiplerimize her zaman devam edeceğiz.

2011 yılı insan kaynakları sitelerine bakıldığında en çok personel arayan ve en çok iş arayan sektör %15 ile perakendecilik gelmekte.Tabii ki burada sektörün üniversitelerde lisasn programın olması nitelikli personel ihtiyacını da karşılayacaktır.Mevcut yapıda meslek yüksek okullarında “perakende satış ve mağaza yönetimi” bölümlerinin olması önemli bir gelişme fakat bilinmesi ve tercih edilmesi konusunda eksiklik vardır.Bizler federasyon olarak ilk adımlarını attığımız lisasn programı ile ilgili olarak yakın bir zaman da sektöre bunun müjesini vermiş olacağız.

Aynı zaman da meslek yüksek okullarıyla da iletişime geçerek daha verimli nasıl çalışabilirizin projelerini olurturmaktayız.Bekli geç kalındı ama başlamak bitirmenin yarısı olduğunu billiyoruz.

Tabii ki burada tüm sektöre seslenmek isteriz.

Perakendecilik;

• Müşteri İlişkileriyle
• Personel yönetimiyle
• Mağaza görsel yönetimiyle
• Tedarik-üretici zinciriyle

Bir bilim dalı haline gelmiştir.O sebepten gerek duyurum gerek se üniversitelerin desteklesi bu sektörü olması gereken yere götürecektir.

Herşey sevmekle başlar,perakendecilik sektöründe olan arkadaşlarımız bu sevgiyi yüreklerinin derinliklerinde hissettiklerine eminim.